EB-1A Final Merits Kararı: Mukherji v. Miller (Nebraska)

EB-1A kategorisi ve iki adımlı inceleme

EB-1A, bilim, sanat, eğitim, iş dünyası veya spor alanlarında olağanüstü yeteneğe (extraordinary ability) sahip kişiler için birinci tercih grubundaki iş temelli green card kategorisidir. 8 CFR 204.5(h)(3) uyarınca dilekçe sahibi, tek seferlik büyük ve uluslararası alanda tanınan bir ödülle veya sayılan on ölçütten en az üçüne ilişkin kanıtla delil şartını karşılar. Ölçütler uygulanamıyorsa yönetmelik karşılaştırılabilir kanıta da izin verir (8 CFR 204.5(h)(4)). Dilekçe sahibi, ulusal veya uluslararası düzeyde süregelen beğeniyi (sustained acclaim) göstermelidir (8 CFR 204.5(h)(2)).

USCIS, 2010'dan beri Kazarian v. USCIS, 596 F.3d 1115 (9th Cir. 2010) kararına dayanan iki adımlı bir yöntem kullanır. Birinci adımda görevli, kanıtın en az üç ölçütü karşılayıp karşılamadığına karar verir. İkinci adımda, yani “final merits determination”da, görevli tüm kanıta bakar ve kanıtın süregelen beğeniyi gösterip göstermediğine karar verir. USCIS Policy Manual (Cilt 6, Bölüm F, Fasıl 2) bu yöntemi anlatır ve ispat ölçüsünün delillerin ağırlığı (preponderance of the evidence) olduğunu belirtir.

Nebraska mahkemesi neye karar verdi?

Mukherji v. Miller, No. 4:24-cv-03170 (D. Neb. 28 Ocak 2026) davasında mahkeme, bir EB-1A dilekçesinin reddini inceledi. USCIS, dilekçe sahibinin on ölçütten beşini karşıladığını tespit etmiş, ancak dilekçeyi final merits adımında reddetmişti. Mahkeme şunlara hükmetti:

• Final merits determination kanunda veya yönetmelikte yoktur. USCIS bu adımı 2010 tarihli bir politika memorandumuyla getirdi ve adım esasa ilişkin bir kural gibi işliyor.
• Esasa ilişkin bir kural, Administrative Procedure Act uyarınca kamuoyuna duyuru ve görüş alma usulünü gerektirir (5 U.S.C. 553). USCIS bu usulü tamamlamadı. Aynı değişikliği esasa ilişkin sayan 1995 tarihli bir kural taslağı hiç kesinleşmedi.
• USCIS ayrıca yaklaşık yirmi yıldır süren bir uygulamayı değişikliği kabul etmeden ve açıklamadan değiştirdi; bu yüzden politika keyfi ve gerekçesizdir (arbitrary and capricious).
• Mahkeme hukuki soruyu kendisi inceledi ve kurumun yorumuna saygı göstermedi.
• Kanun ve yönetmelikler, yıllar boyunca sürekli ödül veya tanınma gerektirmez.

Çözüm: ret iptal edildi

Mahkeme reddi iptal etti ve davayı, dilekçenin onaylanması talimatıyla USCIS'e geri gönderdi. Final merits adımı kenara bırakılınca USCIS'in başka bir ret gerekçesi bulmadığını belirtti.

Kararın yapmadıkları

• Yalnızca davanın taraflarını bağlar. Bir bölge mahkemesi kararı, diğer hâkimler için veya USCIS'in başka dosyaları için emsal değildir. Dilekçe sahibi gerekçesine atıf yapabilir; mahkeme bunu ikna edici bulabilir veya bulmayabilir.
• Yönetmeliği değiştirmedi. 8 CFR 204.5(h) içindeki on ölçütten üç şartı ve süregelen beğeni ölçüsü hâlâ geçerlidir.
• USCIS'in final merits adımını kullanmasını sona erdirmedi. Policy Manual bu adımı hâlâ anlatıyor ve Manual'da Ocak 2026'dan sonra bir değişiklik görünmüyor.
• Bir istinaf mahkemesi tarafından incelenmedi. Hükümet, 27 Mart 2026'da Sekizinci Daire'ye (No. 26-1578) istinaf başvurusu yaptı ve başvuru 10 Haziran 2026'da hükümetin kendi talebiyle düştü.

Aynı bölgede farklı bir sonuç

Agarwal v. Miller, No. 4:26-cv-03049 (D. Neb. 25 Eylül 2026) davasında Başkan Hâkim, bir EB-1A itirazını kesin olarak reddetti. Mahkeme, başka EB-1A davalarındaki kendi önceki kararlarını izledi ve Mukherji'yi izlemedi. Bu yüzden aynı bölgedeki iki hâkim farklı düşündü; bu da sorunun ne kadar belirsiz olduğunu gösteriyor.

EB-1A dilekçe sahipleri için anlamı

EB-1A dosyası hazırlayan bir dilekçe sahibi, dosyayı incelemenin iki adımına göre kurabilir. Kanıt en az üç ölçütü karşılamalı ve tüm kayıt süregelen beğeniyi de göstermelidir. Yalnızca final merits adımında reddedilen bir dilekçe sahibi, yeni dilekçe, yeniden inceleme talebi, istinaf veya federal mahkemede dava seçeneklerinin mümkün olup olmadığını bir avukata sorabilir. Karar, geçmiş retleri kendiliğinden yeniden açmaz. İstinaf, yeniden inceleme talebi veya dava süreleri başvurunun türüne ve karar tarihine bağlıdır; bu yüzden dilekçe sahibi süreleri erken kontrol etmelidir. Her dosyanın sonucu olgulara ve mahkemeye bağlıdır.